Habertürk
    Takipde Kalın!
      Günlük gelişmeleri takip edebilmek için habertürk uygulamasını indirin
        Haberler Gündem İstiklal Marşı sözleri! Türkiye'nin ulusal marşı: 10 kıta İstiklal Marşı

        İstiklal Marşı, Türkiye'nin ulusal bağımsızlık marşıdır. Güftesi Mehmet Akif Ersoy'a, bestesi Osman Zeki Üngör'e ait olan eserin orkestrasyonu Edgar Manas tarafından yapılmıştır. İstiklal Marşı, 19 Mayıs Atatürk'ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı'nı coşkuyla kutladığımız bugün gündeme geldi. Cumhurbaşkanı Erdoğan tüm vatandaşları saat 19.19'da bayraklarla İstiklal Marşı okumaya davet etti. İstiklal Marşı'nın sözleri şöyle...

        İSTİKLAL MARŞI SÖZLERİ - 10 KITA

        Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;

        Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

        REKLAM

        O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;

        O benimdir, o benim milletimindir ancak.

        Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilâl!

        Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celâl?

        Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl...

        Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!

        Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

        Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

        Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.

        Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

        Garbın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar,

        Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

        Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar,

        "Medeniyet!" dediğin tek dişi kalmış canavar?

        Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın.

        Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.

        Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın...

        REKLAM

        Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

        Bastığın yerleri "toprak!" diyerek geçme, tanı:

        Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

        Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:

        Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.

        Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ?

        Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan, şühedâ!

        Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Huda,

        Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüdâ.

        Ruhumun senden, İlâhi, şudur ancak emeli:

        Değmesin mabedimin göğsüne nâ-mahrem eli.

        Bu ezanlar -ki şehadetleri dînin temeli-

        Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli.

        O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım,

        Her cerîhamdan, İlâhi, boşanıp kanlı yaşım,

        Fışkırır ruh-ı mücerred gibi yerden na'şım;

        O zaman yükselerek arşa değer belki başım.

        Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl!

        REKLAM

        Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.

        Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl:

        Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;

        Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!

        İSTİKLAL MARŞI'NIN KABULÜ

        Maarif Vekaleti, Türk Kurtuluş Savaşı'nın başlarında, İstiklâl Harbi'nin millî bir ruh içerisinde kazanılması imkânını sağlamak amacıyla 1921'de bir güfte yarışması düzenledi. Yarışmaya toplam 724 şiir katıldı. Eser gönderenler arasında Kazım Karabekir, Hüseyin Suat Yalçın, İsak Ferrara, Muhittin Baha Pars ve Kemalettin Kamu gibi tanınmış isimler de vardı. "Çanakkale Şehitleri" ve "Bülbül" gibi şiirlerin sahibi Mehmet Akif'in "Milletin başarılarının para ile övülemeyeceğini" düşündüğü için yarışmaya katılmak istemediği bilinir.

        Son şiir gönderme tarihi olan 23 Aralık 1920'den sonra Eğitim Bakanlığı güfteleri incelemiş ancak içlerinde İstiklal Marşı olabilecek bir eser bulamamıştı. Mehmet Akif, Maarif Vekili Hamdullah Suphi Bey'in kendisine yazdığı 5 Şubat 1921 tarihli davet mektubundan sonra fikrini değiştirerek Ankara'daki Taceddin Dergahı'ndaki odasında, Türk Ordusuna hitap ettiği şiiri kaleme aldı ve bakanlığa teslim etti. Şiirde, şair Kurtuluş Savaşı'nın kazanılacağına olan inancını, Türk askerinin yürekliliğine ve özverisine güvenini, Türk ulusunun bağımsızlığa, Hakk'a, yurduna ve dinine bağlılığını dile getirmiştir. Hamdul­lah Suphi Bey, Âkif'in şiirinin önce cephede asker arasında okunma­sına karar verdi. Batı Cephesi Komutanlığına gönderilen şiir, askerin beğenisini kazandı. İstiklâl Marşı, 17 Şubat 1921 tarihinde Hakimiyet-i Milliye ve Sebilürreşad gazetelerinde yayınlandı, on iki gün sonra ise Konya'da Öğüt gazetesinde yer aldı.

        REKLAM

        Ön elemeyi geçen yedi şiir 12 Mart 1921'de Mustafa Kemal'in başkanlığını yaptığı meclis oturumunda tartışmaya açıldı. Mehmet Âkif'in şiiri meclis kürsüsünde Hamdullah Suphi Bey tarafından okundu. Şiir okunduğunda milletvekilleri büyük bir heyacana kapıldı ve diğer şiirlerin okunmasına gerek görülmedi. Bazı mebusların itirazlarına rağmen Mehmet Akif'in şiiri coşkulu alkışlarla kabul edildi.

        Güfteye en sert eleştiri Kazım Karabekir'den geldi. Kazım Karabekir, 26 Temmuz 1922'de Bakanlar Kurulu Başkanı Rauf Bey’e yazdığı mektupta yarışma sonucunun iptal edilmesini istemiş ve eleştirilerini sıralamıştır. Eleştirilere karşın güftede bir değişikliğe gidilmedi ve Paşa da bu konuda ısrarcı olmadı.

        Mehmet Âkif, kazandığı beş yüz liralık ödülü yoksul kadın ve çocuklarına iş öğreterek yoksulluklarına son vermek için kurulan Darülmesai'ye bağışladı. Şair ayrıca, İstiklâl Marşı'nın Türk Milleti'nin eseri olduğunu beyan etmiş ve İstiklâl Marşı'nın güftesini, şiirlerini topladığı Safahat'a dahil etmemiştir.

        Ülke savaş içerisinde olduğu için, Âkif'in şiirinin bestelenmesi iki sene ertelendi; 1923'ün 12 Şubat'ında İstanbul Maarif Müdürlüğü'ne beste yarışması açma görevi verildi.

        REKLAM

        Şiirin bestelenmesi için açılan ikinci yarışmaya 24 besteci katıldı. Üllkenin içinde bulunduğu zor koşullar nedeniyle sonucu belirleyecek bir değerlendirme yapılamadı. Bu nedenle güfte, ülkenin çeşitli yerlerinde farklı bestelerle okunmaya başlandı. Edirne'de Ahmet Yekata Bey'in, İzmir'de İsmail Zühtü Bey’in, Ankara'da Osman Zeki Bey'in, İstanbul'da Ali Rıfat Bey ve Zati Bey'in besteleri okunuyordu.

        1924 yılında Ankara'da toplanan seçici kurul, Ali Rıfat Çağatay'ın bestesini kabul etmiştir. Bu beste 1930 yılına kadar çalındıysa da 1930'da değiştirilerek, dönemin Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası Şefi Osman Zeki Üngör'ün 1922'de hazırladığı bugünkü beste yürürlüğe konmuş, toplamda dokuz dörtlük ve bir beşlikten oluşan marşın armonilemesini Edgar Manas, bando düzenlemesini de İhsan Servet Künçer yapmıştır. Üngör'ün yakın dostu Cemal Reşit Rey'le yapılmış olan bir röportajda da kendisinin belirttiğine göre aslında başka bir güfte üzerine yapılmıştır ve İstiklal Marşı olması düşünülerek bestelenmemiştir. Söz ve melodide yer yer görülen uyum (Prozodi) eksikliğinin (örneğin "Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak" mısrası ezgili okunduğunda "şafaklarda" sözcüğü iki müzikal cümle arasında bölünmüştür) esas sebebi de budur. Protokol gereği, sadece ilk iki dörtlük beste eşliğinde günümüzde İstiklâl Marşı olarak söylenmektedir.

        Haberi Hazırlayan: Helin Genç
        GÜNÜN ÖNEMLİ MANŞETLERİ