M. Fatih Çıtlak ile Ramazan Sohbetleri

Kıymetli âlimlerden biri senelerdir tanıdığı bir zatı ziyarete gelmiş. Bu zat arkadaşlarına ve evinin bulunduğu yere yakın bir mahalde kendince uzlete çekilmiş, ne çalışır, ne edermiş. Bu halde olduğunu öğrenen âlim, eski arkadaşına “Erenler, elin ayağın tutuyor, çok şükür kendi işini kendin yapmak şöyle dursun çalışıp kazanabilecek kuvvete sahipsin. Nereden aklına düştü bu uzlet fikri? Bu işler öyle kafana göre olmaz, sen de biliyorsun. Çalışmayı niye bıraktın?” diye sormuş. Arkadaşı, “Ah muhterem kardeşim, ben bir vakıaya şahit oldum, o günden beri çalışmayı bıraktım” demiş ve şöyle devam etmiş: “Geçen senelerde yaptığım işleri teslim etmek için kasabaya inmiştim, dönüşte bir ağacın altında soluklanıyordum. Ansızın ağzında yiyecekle bir kuş geldi, orada bir dala kondu. Acaba yavrusunu mu besliyor diye bakınca ne göreyim! Kanadı sakatlanmış, yetişkin bir kuşa rızık taşıyor. Böyle birkaç kere gitti geldi. Kendi kendime dedim ki ‘Ya Rabb! Sen Rezzâk-ı âlemsin. Her türlü mahlukunun rızkını ve hacetini gideren Mevlâ’sın. Mademki bu kırık kanatlı kuşu bile doyuruyorsun, ben de bundan sonra çalışmayı bırakayım’ dedim ve sadece Allah’ın (CC) zikriyle uğraşmaya karar verdim.”