İstanbul’un metruk hatıraları

Kemal Tahir’in ‘’Bir Mülkiyet Kalesi’’nde marangoz Mahir Efendi, II. Abdülhamid döneminden Kurtuluş Savaşı’na bir eve sahip olmanın mücadelesini verir. Sonunda o boş ev kimseye yuva olamaz ve yanar gider... İstanbul’da ne zaman boş ve eski bir bina görsem aklıma bu kitap gelir. Sık sık fotoğraf çekimlerine çıktığımız Rıza Aydan Turak Hoca bir gün, boş bir bina görünce şöyle demişti: “Böyle bir yapı düşündüğümde içime sızı düşer. Öyle ya boşuna değil, Türk edebiyatından kalma bu sızı. Düşünün, Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun Kiralık Konak’ı ya da Reşat Nuri Güntekin’in Yaprak Dökümü’ndeki karakterler yıkılmış gitmiş yapılarda son kez belirirler. Bu nedenle tuğlayla örülmüş kapılar arkalarında kim bilir ne ıstıraplar saklar diye düşünürüm.”

Emlak Müdürlüğü, hocamızı destekliyor. İstanbul’da yaklaşık 40 bin yapının boş ve bakımsız olduğunu söylüyor. Bu da en az 40 bin “metruk” hikâye demek! Türkiye’nin tamamında kaç tanedir acaba? Veri yok. ABD’de sırf böyle hikâyeleri araştırmak ve belgelemek için fotoğrafçılar terk edilmiş bina keşfine çıkıyor. Biz de İstanbul’da küçük bir keşfe çıktık.