Ankara seyircisi her yerde lazım

Hollanda’nın sessiz sakin kenti Rotterdam’dayız, Filenin Sultanları’nı en önden desteklemek için. Ahoy Spor ve Sergi Sarayı’na vardığımızda her yer turuncuydu! Hollanda taraftarı iyi hazırlanmış, belli. Gözüm sürekli bir Türk bayrağı aradı, sonunda dolanmaya başladım ama bulamadım. Yahu kimsenin Avrupa Şampiyonası’ndan haberi yok mu? Hollanda’daki Türk mahallesini toplasan dolu adam olurdu! Karşılaşmanın başlamasına 1 saat kala içeri girdik. 16 bin kişilik spor salonunda Hollandalı taraftarlardan dolayı oturacak yer bulamadık, kaldık kıyıda köşede. Kendimi birden televizyonda izlediğim NBA maçlarında hissettim; Hollanda takımının maskotu seyircileri eğlendiriyor, taraftar şarkılara dağıtılan kartonlarla eşlik ediliyor, hatta Meksika dalgası yapıyor...

Bizim kızlar sahaya çıktı, cılız bir ses geliyor “Türkiye!” diye. Rakip takım çıkıncaysa yer yerinden oynadı. İlk set gitti, Hollandalılar coştu. İkinci set oynanırken tribünleri dolaşmaya başladım, basın dahil Türk bayrağı ya da ülkemize ait bir nesneyle gelenleri saydım. Ancak 40 kişi! Dönerken taraftar toplaya toplaya yerime gittim. Üçüncü sette totemler yapıldı; bizim takım sahaya çıkınca var gücümüzle bağırmaya başladık “Türkiye! Türkiye!” Birden etrafımızda oturan turuncu formalılar bize bakmaya başladı. Susmadık, en sessiz anlarda sesimizi yükselttik. Bir baktık ki 10 sayı gerideyken kızlar atağa geçti, hop oldu mu sayı 26-26? Ne yazık ki o seti de kaybettik. Ertesi gün de Sırbistan’a mağlup olarak Avrupa 4’üncüsü olduk. Başarı büyük, kırgınlık da...