Rüyalarda sınır olur mu?

Lezzet Seyahatleri - Ali Esad GÖKSEL / HT CUMARTESİ

İstanbul - Amsterdam yolundayız. Hosteslerimiz daha ne yapabiliriz gayretinde. Wall Street Journal’i biliyorsunuz. Normal şartlarda işadamlarına hitap eden gazete, “hayatımızın orta yerine düşüverdi”. Hafta sonu nüshasına davranıyorum. Yine ön sayfadayız: “Kim, kimdir ve neler oluyor hayatta!” Alnım buruşuyor. “Görmeyeyim” diye çevirip yanıma bırakıyorum. O da ne? Arka kapağa da el koymuşuz ? “FFC”. Hani az daha gayret: Nudistlerin kumaştan azade “FFK” plajlarına düşeceğiz. Ama bu FFC de ne ola?

“Fragile Five Club”. Düşman başına! Kimlerin neresi, ne denli kırılgan muhabbeti? İçim daralıyor. Yüzüm kararıyor. Kaçar adım orta sayfayı açıyorum. Hafta sonunuz için küresel coğrafyanın fiyakalı ipuçları. Nerede ne oluyor? Nasıl yakalar, izlersiniz! Biliyorsanız zımni WSJ Club’ın üyesi oluveriyorsunuz. Bir maymuncuklar bütünü. Hâkim olan çoğu kapıyı açar girer.

Ama durun bir dakika: O da nesi? Bembeyaz bir kadın, bizleri neredeyse Fitzgerald’ın “White is beautiful” Gatsby’si ve pudra ile sıvanmış bir “kabuki güzeli” arasına atıveriyor. Ölçülü dengeli yüz, elmacık kemiklerinin az üzerinde laleleşen bir taç-saça uzanıyor. Teslim olup okuyorum. “Design âleminin iki dâhisinden Wanders’in sergisi.” Amsterdam’da açılıyor. 25 yıllık tasarım öyküsü Stedelijk Müzesi’nde. Serginin ‘ağır topu, devasa heykel’ İstanbul’daki bir yapının girişi için tasarlandı.”