Devrimsel kararlar süreyi uzattı

Daha önceki yılları çok iyi bilmiyorum...

1990'lı yıllarda futbolcuların takımının elde ettiği skoru koruma adına en küçük bir temasta dakikalarca yerde yatarak zaman geçirdikleri birçok maç oynandı. Sakatlanma numarası yapan futbolcuları sedye talep edip ardından birden ayağa kalkması maçların olağan görüntülerinden biriydi.

O dönemki spor spikerleri, dolandırıcılığın yeşil sahalarda vücut bulan bu tiyatral anları 'Profesyonelce bir davranış' cümlesiyle anlatırdı. Para verip stadyumu dolduran on binlerce, ekran başındaki milyonlarca taraftar, sanki yalandan yerde yatan futbolcuları seyretme/izleme heveslisiydi.

Zaman geçirmeyi ve tempoyu düşürmeyi engellemek adına yapılan en devrimsel değişikliklerden biri 1992'de kaleciye geri pas yasağının getirilmesi oldu. Bu tarihten sonra kalecilerin, takım arkadaşının geri pasla verdiği topu elleriyle kontrol etmesi yasaklandı.

UCUZ NUMARALAR ENGELLENDİ

Futbolda hakemi aldatmaya yönelik hareketlerin sarı kartla cezalandırılması 1999'da tüm oyun alanı için resmiyet kazandı. 1999 öncesinde aldatmaların sarı kartla cezalandırma uygulaması ceza alanıyla sınırlıydı. Günümüzde VAR gibi görüntü teknolojilerinin gelişmesiyle bu ucuz numaralar her ne kadar azalmış olsa da, futbolun en tartışmalı unsurlarından biri olmaya devam ediyor.

Bunun yanı sıra oyuncu değişikliğinde oyundan çıkan oyuncu zamanı tüketmek için oldukça ağır davranması çoğu zaman taraftarları çıldırma noktasına getiriyordu. Yeni kurala göre çıkan oyuncu sahayı 10 saniye içinde terk etmezse, yerine giren oyuncunun 1 dakika saha dışında beklemek zorunda. Bu uygulama da oyunun hızlanmasında bir hayli önemli faktör oldu.

MESLEĞE İHANET MESLEKTAŞLARA SAYGISIZLIK

Ancak mesleğine ihanet eden, meslektaşlarına saygı duymayan futbolcuların, futbola ihanet edercesine kurnazlıkları kılık değiştirmekte gecikmedi. Sakatlık numaraları, taç atışlarında topu birbirine paslayarak saniye tüketmeler, kalecilerin oyunu başlatmamak için adeta uyku taklidi yapması derken; maçların keyfi baltalanmaya devam etti. Öyle ki daha maçın 10'uncu dakikasına bile ulaşılmadan kalecilerin topu oyuna geç sokarak, taç atışları sırasında ise 4 futbolcunun topu birbirlerine vererek zaman tüketmeye çalıştığı maçlar gördük.

YENİ KURALLAR SONRASINDA SÜPER LİG

Sezon başından bu yana Türkiye'den ve Avrupa'nın 5 büyük liginden maçları izliyorum. Özellikle İngiltere Premier Lig'in o baş döndürücü temposu İnsana gerçekten futbol izlediğini hatırlatıyor. Zaten futbolseverler arasında kulaktan kulağa yayılan o haklı isyan da bundan; "Premier Lig maçlarını izledikten sonra diğer maçlar keyif vermiyor."

Ancak umut verici bir istatistik var ki, Türk futbolunun temposu adına umut veriyor. OPTA ve Türkiye Futbol Federasyonu verilerine göre; 2025-2026 sezonunda Trendyol Süper Lig'de topun oyunda kalma süresi sadece 51 dakika 53 saniyeydi. Maçın büyük bölümü durarak, itiş kakışla, futbolcuların yerde yatmasıyla geçiyordu.

Yeni kuralların hayatımıza girdiği 2026-2027 sezonunun ilk 5 haftasında ise bu oran 55 dakika 33 saniyeye fırladı. Geçtiğimiz sezonla aradaki 3 dakika 40 saniyelik fark, yeni kuralların oyunun akış hızı adına ne kadar hayati olduğunu gözler önüne serdi.

Görünen o ki; futbol, sahnede rol kesenlerin değil, topu oyunda tutanların kazandığı bir spor olmaya daha keskin hatlarla evriliyor. Her ne kadar topun oyunda kaldığı süre yeni kurallarla uzasa da hayatın akışının bir hayli hızlanması karşısında stadyumlardaki seyirciler, ekranlarının başındaki izleyiciler için yeterli gelmiyor. Yakın bir dönemde maçın duraksadığı anlarda süreyi basketbolda olduğu gibi durdurma kuralı getirilerek maçları daha hızlandırma yoluna gidilirse hiç şaşırmam.