Kötü görüntülerdi.
Çok kötü görüntülerdi.
Uzun süre bu acıyı unutmayacağız.
Ne fena, eskiden milli bayramlarda aynı duygularda buluşurduk.
Ülkemizin ortak zaferleriyle gurur duyar, bunu paylaşmaktan çekinmezdik. Ne fena ki artık bizi acılar birleştirebiliyor sadece. Katledildiğimizde hatırlıyoruz birlikte bu güzel toprakları paylaştığımızı. Dün yine böyle bir gündü.
Milyonlarca yürek Bahaeddin Nakıboğlu Camii’nin avlusunda toplandık.
Minik kızların, gencecik insanlarımızın tabutları önümüze geldikçe hep bir ağızdan “HELAL OLSUN” diye bağırdık.
Akıttığımız gözyaşları bize bu fenalığı yapanların peşini bırakmaz umarım.
Bu arada elimde olmadan cenazede bir detaya takıldım. Şehitlerimizin tabutlarının sarıldığı ay yıldızlı, kıymetli bayrağımızı tabutlara şeffaf koli bandıyla tutturmuşlardı. Bunu da öylesine özensizce yapmışlardı ki tabutların dört bir yanı bantlarla kaplıydı.
Bunu yapan her kimse yazıklar olsun! Bayrağımıza, o tabutun içine uzanmış melek uykusuna yatmış şehitlerimize saygısı olmayan o insana binlerce kere yazıklar olsun!