Sultan Abdülâziz, Hazreti Muhammed’in ruhaniyetinden mektupla şefaat istemişti

Padişahlar başkenti boş bırakmamak için hacca gitmediler ama Mekke’ye yüzyıllar boyunca çok sayıda vekil gönderdiler.

Sadece padişahlar değil, şehzadeler de hacı olamadılar; zira denetimden uzak kalacakları ve siyasi fırsat bulabilecekleri endişesiyle İstanbul’dan ayrılmalarına izin verilmedi. Hanedanın kadınlarının hacca gidişleri mesele olmadı ve padişah soyundan gelen çok sayıda hanım, asırlar boyunca Mekke’yi ziyaret edip hacı olabildi...

Daha önce yine bu sayfada yazmıştım: Padişahlar hacca gitmezlerdi ama kesilmiş saçlarını gönderirlerdi. Berberbaşı padişahın saçlarını keser, saçlar gümüş bir leğende yıkandıktan sonra buhurlarla tütsülenir, mühürlü bir çekmeceye konur, “surre” denen resmî hac kervanına verilir; çekmece önce Mekke’ye, oradan da Medine’ye götürülür ve Hazreti Muhammed’in kabrinin civarında bir yere gömülürdü.

Padişahlardan biri, Sultan Abdülâziz ise, Medine’ye hem saçını göndermiş, hem de peygamberin ruhaniyetine mektup yazmış ve Hazreti Muhammed’in Medine’deki türbesi “Ravza-i Mutahhara”ya yollamıştı. Hükümdar mektubunda samimi hislerini yazıyor ve Hazreti Peygamber’den kendisine din ve dünya işlerinde yardımcı olması ricasında bulunuyordu.