Fırın ve ızgarada pişirmenin püf noktaları!

Çoğu zaman öyle olur ya, gelişmeleri gecikme ile takip edenler “tavana talip” olurlar. Artık aradaki mesafeyi kapatmak için mi dersiniz; yoksa “Ne diye biz geri kaldık yahu” hırsına mı bağlarsınız? Orasından emin değilim. Belki de hepsi bir arada...

Ama gelin şunu itiraf edelim. İyisi ve de kötüsü ile bir uyandık pir uyandık. 20 yıl önceye kadar halimiz şu idi: Her yurtdışına çıktığımızda bir bavul mutfak kitabı ile dönerdik. Her istasyonda check-in hosteslerine yalvar yakar olurduk. “Bu kitaptır, bagaj parası almasan” diye ağlaşma halleri... Neden mi? İlki şu: Kitap gülle gibi ağırdır da ondan. Bir de şu var: Bu kitaplar bizim buralarda yoktu ki...

Yirmi yıl içinde bizim buralara, mutfak âlemine cemre üstüne cemre düştü. İstanbul-Mengen Hattı’ndan ibaret âlem kış uykusundan bir silkindi ki... Pes yani. Değişimi esas veri kabul etmiş kulunuzun dahi ağzı açık kaldı.

Önce ortalık yayın doldu. İyisi var. Vasatı var. Kötüsü var. İlk zamanlar, için için kızardım. “Bu sarfiyat değil de nedir?” diye... Sonraları, rahmetli Rüştü Bey’in düsturuna iman ettim. “Bitli baklanın kör alıcısı vardır” derdi de...