‘Yılbaşında hindiye mahkûm muyuz?’

Oldum olası hindi etine ısınamadım. Ailece bir araya gelinen, görkemli sofraların kurulduğu böylesine bir gecede sofrada görmek isteyeceğim son şey, doğrusu hindi olur. Ne kadar iyi bir şef olursanız olun, hangi numarayı çekerseniz çekin, neticede lezzetsiz ve yavan bir et. Aşçılıkta altın kural; kötü bir malzemeden asla iyi bir yemek yapılamayacağı... Peki biz bu hindiye mahkûm muyuz? Aile bağlarının göreceli olarak zayıf olduğu yerlerdir Batı toplumları. Bunun bir tek istisnası vardır: Noel ve yılbaşları. Ekim ayından itibaren hazırlıklar, hediye merasimleri başlar. Yeni yıl şarkıları ve sokak süslemeleriyle de aralık ayında heyecan iyice doruğa çıkar. Ne otobüs, ne uçak bileti kalır o tarihler için. Herkes ailesinin ve sevdiklerinin yanına gider. Türkiye’de de her geçen sene, yılbaşı kutlamaları daha görkemli hale geliyor. Kimileri buna “Batı özentisi” gözüyle baksa da bir yılın bitmesi ve yenisinin başlamasını sevdiklerimizle hoş vakit geçirerek kutlamanın hiçbir zararı olmayacağını düşünenlerdenim. Özel günleri, özel tutmakta yarar var. Yılbaşı gecelerinin olmazsa olmazı, tabii ki yemek. Tüm dost toplantılarında olduğu gibi ne yenileceği ve nerede yenileceği, aralık ayının en moda konusu. Akla ilk gelen şey, hindi. Daha sonra da garnitür olarak iç pilav. Peki, hindisiz yılbaşı sofrası olmaz mı? Kanımca bal gibi de olur.