Bu ülkede 800'den fazla dil konuşuluyor! İşte Papua Yeni Gine'nin çok dilli ilginç kültürü

Bunlar lehçe değil, birbirini anlamayan ayrı diller

Ülkedeki yüksek sayı yalnızca farklı aksan veya lehçelerden oluşmuyor. Papua Yeni Gine’de konuşulanların büyük bölümü, dilbilimciler tarafından birbirinden bağımsız diller olarak sınıflandırılıyor. Bu nedenle komşu köylerde yaşayan toplulukların bile bazen tercüman olmadan iletişim kuramadığı belirtiliyor.

Dil çeşitliliğinin ardında coğrafya yatıyor

Bu olağanüstü çeşitliliğin temel nedeni ülkenin zorlu coğrafyası. Sarp dağlar, yoğun yağmur ormanları, derin vadiler ve adalarla parçalanmış yapı, toplulukların tarih boyunca birbirinden izole yaşamasına yol açtı. Yüzyıllar boyunca sınırlı temas kuran küçük gruplar, zamanla kendi konuşma biçimlerini geliştirerek ayrı dillere dönüştürdü.

Birkaç kilometrede bir dil değişebiliyor

Papua Yeni Gine’nin bazı bölgelerinde yalnızca birkaç kilometrelik mesafe içinde tamamen farklı dillere geçilebiliyor. Hatta bazı diller yalnızca birkaç yüz kişi tarafından konuşuluyor. Bu durum ülkeyi yalnızca en çok dilli değil, aynı zamanda en yoğun dil çeşitliliğine sahip coğrafyalardan biri haline getiriyor.

Peki herkes birbirini nasıl anlıyor?

Bu kadar farklı dilin bulunduğu bir ülkede iletişim, ortak köprü diller sayesinde sağlanıyor. En yaygın ortak dil, İngilizce temelli bir kreol olan Tok Pisin. Tok Pisin; pazarlarda, şehir yaşamında, siyasette ve farklı etnik gruplar arasındaki günlük iletişimde kullanılıyor. Resmî kurumlarda ise İngilizce de önemli rol oynuyor.

Çok dillilik burada sıradan kabul ediliyor

Papua Yeni Gine’de birçok kişi çocukluktan itibaren birden fazla dille büyüyor. Bir çocuk evde ailesinin yerel dilini konuşurken, komşu topluluklarla başka bir dili, şehirde Tok Pisin’i, okulda ise İngilizceyi kullanabiliyor. Bu nedenle ülkede üç veya daha fazla dil bilmek sıra dışı değil; gündelik hayatın doğal bir parçası.

Bu çeşitlilik beraberinde zorluklar da getiriyor

Dil çeşitliliği kültürel açıdan zenginlik yaratsa da pratikte bazı sorunlara neden oluyor. Eğitim sisteminde hangi dilde öğretim yapılacağı önemli bir tartışma konusu olurken, sağlık hizmetleri ve kamu yönetiminde de ortak iletişim kurmak zorlaşabiliyor. Özellikle kırsal bölgelerde, çocukların okula başlayana kadar İngilizce veya Tok Pisin bilmemesi eğitim sürecini etkileyebiliyor.

Dil, aynı zamanda kimlik demek

Papua Yeni Gine’de dil yalnızca bir iletişim aracı değil; aynı zamanda topluluk kimliğinin temel parçalarından biri olarak görülüyor. Birçok grup için konuşulan dil, hangi kabileye veya topluluğa ait olunduğunu gösteren en güçlü kültürel işaretlerden biri.

Ancak yüzlerce dil yok olma tehlikesiyle karşı karşıya

Modernleşme, şehirleşme ve ortak dillerin giderek baskın hale gelmesi nedeniyle Papua Yeni Gine’deki birçok küçük dil yok olma riskiyle karşı karşıya. Özellikle genç kuşakların eğitim, iş ve şehir yaşamında daha kullanışlı olduğu için Tok Pisin ve İngilizceye yönelmesi, bazı yerel dillerin çocuklara aktarılmamasına yol açıyor. Konuşur sayısı yalnızca birkaç düzine kişiye kadar düşen diller de bulunuyor. Dilbilimcilere göre her kaybolan dil, yalnızca kelimelerin değil; o dili konuşan topluluğun tarihinin, geleneklerinin, sözlü anlatılarının ve dünyayı algılama biçiminin de yok olması anlamına geliyor.

Haber kaynak: Ethnologue – Papua New Guinea Languages, Our World in Data – Papua New Guinea Has More Living Languages Than Any Other Country, James Cook Univercity, Lowy Institute – Learning the Lessons of Language

Fotoğraf kaynak: AP