'Muayenehanede yüzme takımı gibi çalışıyoruz'

Galip Gürel’le İstanbul’daki muayenehanesinde buluşuyoruz. Şık ve aydınlık bir yer. Israrla kask, bone, golf sopası gibi bir şeyler arıyor gözlerim. Yok işte. İşyeri eşittir işyeri demek ki. Ama kendisi öyle dümdüz değil. Eğlenceli, hiperaktif, hızlı düşünen ve genç bir adam. “52” demenize imkân yok. İnatla masanın altına bakıyorum, belki kite board’unu oraya saklamıştır. Yok, sadece çöp kutusu... Neyse canım konuşacak çok şey var, kite, Camel Trophy, golf, sutopu, rekorlar... İsmiyle müsemma diş hekimi Galip Gürel’le spor – hekimlik ilişkisini masaya yatırıyoruz. Bu arada iğneden ödü kopuyormuş, elime koz veriyor.

Bildiğimiz kadarıyla mesleğinizle olduğu kadar sporla da profesyonel olarak ilgileniyorsunuz. Spora teşvik konusunda aile önemli mi?

Tabii, babam hâlâ her gün tenis oynar, annem yüzer. Hayattaki en değerli varlığım, oğlum Ali de başladı sonunda... Keşke herkes genç yaşta spora başlasa. Bizde spora ilaç alır gibi başlanıyor, doktor zoruyla. Ben yapıyorum diye kite’a başlayan hastalarım var, “Sen yapıyorsan iyi bir şeydir” diyorlar. Kibrit kutusu kadar peynir falan olmaz, istediğini yemeli insan, sonra da sporunu yapmalı.