Jülyet Berlen: Çok gençken aşık oldum
1990'lı yılların başında Tarkan ile aşk yaşayan ve eski model Jülyet Berlen, yıllar sonra içini döktü
1993 yılında Tarkan ile yaşadığı aşkla tanınan eski model Jülyet Berlen, kısa süren ilişkinin ardından gözlerden uzakta bir hayatı tercih edip ABD'ye yerleşmişti. Berlen, yıllar sonra sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımla gündeme geldi.
Berlen, gençlik yıllarında Tarkan ile çektirdiği fotoğrafını takipçileriyle paylaşarak, o dönemden sonra hayatında yaşanan değişimleri anlattı.
Jülyet Berlen, genç yaşta medyanın yoğun ilgisiyle karşı karşıya kaldığını belirterek, o yıllarda yaşadıklarının hayatında önemli bir dönüm noktası olduğunu ifade etti.
"19 YAŞINDAYKEN BU YÜKÜ TAŞIYACAK DUYGUSAL ARAÇLARA SAHİP DEĞİLDİM"
"Çok gençken aşık oldum" diyen Jülyet Berlen, şu ifadeleri kullandı: Bu onunla ilgili değil, bu benimle ilgili... Bir şey söylemek istiyorum. Drama yaratmak için değil, kimseye saldırmak için değil, eski defterleri açmak için hiç değil, sadece kendi gerçeğimi onurlandırmak için... Çok gençken aşık oldum. Çocuktuk; saf, masum... Hayatı ilk kez öğreniyorduk. Hiçbirimizin hazır olmadığı şey ise genç bir aşkın kamuya mal olması ve gerçeğin yerini insanların kurduğu hayallerin almasıydı. İnsanların idol haline getirdiği birinin sevgilisi olduğunuzda, artık bir insan olarak görülmezsiniz. 'Onu elinden alan kız' olursunuz. İnsanların hayallerini, kıskançlıklarını ve hayal kırıklıklarını yansıttığı bir yüz haline gelirsiniz. 19 yaşında, bu yükü taşıyacak duygusal araçlara sahip değildim. Kötü olduğum için saldırıya uğramadım.
"KİMLİĞİM 'BİRİNİN ESKİ SEVGİLİSİ'NE DÖNÜŞTÜ"
Yanlış bir şey yaptığım için eleştirilmedim. Sadece insanların hayallerinde kalmasını istediği birinin karşısında duran gerçek kadındım. Ve bu acıtıyor. Her şey bittiğinde sadece kalp kırıklığı yaşamadım. Aşağılanma da yaşadım. Bir ünvana indirgenmekti bu. Oysa ben o hikâye başlamadan çok önce; bir sanatçıydım, bir dansçıydım, hayalleri olan biriydim. Ama kimliğim 'birinin eski sevgilisi'ne dönüştü. İçimde bir yerde genç bir kız, bunu hak etmiş olabileceğine inanmaya başladı.
"ZAYIF OLDUĞUM İÇİN DEĞİL KENDİ BAŞIMA VAR OLABİLECEĞİM İÇİN GİTTİM"
Bu yüzden gittim. Zayıf olduğum için değil, kaçtığım için değil, kendi başıma var olabileceğim bir hayat kurmam gerektiği için. Başka bir ülkeye taşındım. Başka bir dil öğrendim. Bir kariyer inşa ettim. Anne oldum. Kendimi sıfırdan yeniden kurdum. Ve yıllar içinde güçlü bir şeyi fark ettim; ben asla kırık değildim, değersiz değildim, eksik değildim. Sadece gençtim ve sinir sistemimin kaldırabileceğinden daha büyük bir durumun içindeydim. Bu konu bazen hâlâ kalbime dokunuyorsa, drama istediğim için değil; o genç kızın korunmayı hak ettiğini bildiğim için... Bugün ben birinin eski sevgilisi değilim, ben bir anneyim. Kendi hikâyesini yazan biriyim. Bu geçmişle ilgili değil, bu öz-değerle ilgili. Eğer benim hikâyem, en az bir genç kadına kamu önünde yaşanan bir aşağılanmanın onun değerini belirlemediğini anlatabiliyorsa, o acıdan güzel bir şey çıkmış demektir. Ben asla kırık değildim. Ben dönüşüyordum.