Düz yürümek sandığımızdan zor: Gözler kapanınca vücut neden şaşırıyor?

Görme duyusu olmadan düz bir çizgide yürümek, pusulasız denizde yol almaya benziyor. Yapılan araştırmalar, küçük bedensel asimetrilerin ve algısal hataların zamanla büyük yön sapmalarına dönüştüğünü ortaya koyuyor.

İnsanların gözleri kapalıyken düz bir çizgide yürümekte zorlanması, ilk bakışta önemsiz gibi görünse de uzun süredir bilim insanlarının dikkatini çeken bir olgudur. Bu durum, vücudumuzun uzayı nasıl algıladığı ve hareketlerimizi nasıl yönlendirdiğiyle doğrudan ilişkilidir. Düz bir hat üzerinde ilerleyebilme becerimiz, birden fazla duyusal sistemin birlikte ve uyum içinde çalışmasına bağlıdır.

Yürürken yönümüzü korumada en baskın rolü görme duyusu üstlenir. Gözlerimiz, çevredeki nesnelere göre konumumuzu sürekli olarak değerlendirir ve beynimize anlık geri bildirim gönderir. Bu sayede küçük yön sapmaları fark edilir ve hemen düzeltilir. Ancak gözler kapatıldığında, beynimiz mekânsal referansların büyük bir kısmını kaybeder. Görsel ipuçlarının yokluğu, yönelim hatalarının fark edilmesini zorlaştırır ve zamanla bu küçük hatalar belirgin sapmalara dönüşür.