Çocuklar ne ister?
Uzman Psikolog Gamze Eser yorumladı
Habertürk
Giriş: 20 Şubat 2015 - 11:14 Güncelleme:
Her çocuğun değişikliklere uyum sağlama düzeyi eşit değildir.
Bu nedenle; Yeni bir okula başladığında , yeni bir eve veya kente taşındığında uyum sağlaması için ona destek olmalı, bocalamasına anlayış göstermelisiniz.
Kendilerini arkadaşlarıyla ya da yetişkinlerle kıyaslayıp eksik hissedebilirler.
Çok iyi yaptıkları işlerden, Sizin de çocukluğunuzda onun gibi olduğunuzu ve zamanla, öğrenerek deneyimleyerek geliştiğinizi anlatarak destek verebilirsiniz.
Çocuklar dünyanın merkezinde olduklarını düşünürler.
Onlara paylaşmanın, yardımseverliğin verdiği hazzı hatırlatarak, davranışlarınızla rol model olarak yardımcı olabilirsiniz.
Bazı çocuklar duygularını ifade etmekten çekinebilirler.
Özellikle konuşma bozukluğu olan çocuklarda bu durum yaygındır.
Mantığa dayalı konularda sorun yaşamazlarken iş duygulara gelince kekelemeye başlayabilirler.
Bazı çocuklar yaptıkları şeyleri beğenmezler Sizin beğenmenize de şaşırabilirler.
Her işlerine siz koşturuyor, kendi başlarına yapabileceklerini siz yapıyorsanız tek başlarına yeterli olmayacaklarına dair bir inanış ediniler.
Başarma duygusunu tatmalarına izin verin
Çocukların rol model aldıkları kişiler., Otoriter bir yapıya sahipse; "HAYIR" demeyi öğrenemezler. Hükmedilmesinden hoşlanır ve önceliği başkalarına tanımayı tercih ederler.
İstemedikleri bir şeyi yapmaya orlarsanız, reddetme haklarının olduğunu hatırlatırsanız bu sorunu aşabilirsiniz.
Hayal güçleri küçük yalanlar söylemelerine yol açabilir.
Söylediklerine kendileri de inandığı için onları suçlamak gereksizdir.
Bunun yerine anlattıkları üzerinde konuşup hem hayal gücü için onu övebilirler, hemde gerçeklerle yüzleşmesini sağlayabilirsiniz.
Çocuğunuzu dürüst olmasını istiyorsanız onun yanında asla yalan söylememelisiniz.
Bazı çocuklar yeterince sevilmedikleri için kendilerini değersiz hissederler.
Ya sevgi dilenirler ya da aşırı verici olarak ilgiyi üzerlerine çekmeye çalışırlar.
Koşulsuz sevginizi göstermeniz bu sorunun çözümü için tek yoldur.
Aile içi şiddete maruz kalan ya da şahit olan çocuklar güven sorunu yaşarlar.
Hem kendilerine hem de diğerlerine güvenmezler.
Dış etmenleri ortadan kaldırmadığınız, sevgi dolu, içinde şiddet olmayan bir yuvada büyümesini sağlamadığınız sürece güvensizlik duygusundan kurtulmaları mümkün değildir.
Çocukların anne ya da babaları gibi olma istekleri doğaldır.
Ancak kendi fikirlerini ortaya çıkarmaktan kaçınıyorlarsa, rol model aldıklarının izlediği yolu alternatifsiz kabul ediyorlarsa kişilikleri gelişemez.
Onlara kendi fikirlerini sormak, zevk aldıkları konulardan bahsederek bu yönde mesleklerin de olduğunu anlatmak ufuklarını genişletecektir.
Çocuklar doğaları gereği sabırsızdırlar. Beklemeyi, diğer insanların haklarına saygılı olmayı sizin davranışlarınızdan öğrenirler.
Siz sabretmeyi biliyorsanız, sıra beklerken başkalarının önüne geçmiyorsanız öğrenmeleri kolay olacaktır.
Son olarak; çocuklarınız sizden gördükleriyle öğrenirler duyduklarıyla değil.
Eylemlerinizle söylemleriniz tutarlıysa, koşulsuz sevebiliyorsanız, dürüstseniz, kendinize güveniyorsanız,
başkalarının haklarına saygı gösteriyor, kendi hakkınızı aramayı biliyorsanız, yeri geldiğinde "hayır," demeyibaşarabiliyorsanız harika çocuklar yetiştireceğinize kuşkunuz olmasın.
