Sessiz ama yalnız değiller: Ağaçlar birbirleriyle nasıl konuşur?

Ormanlarda sadece rüzgârın sesi yok. Ağaçlar, yeraltındaki mantar ağları ve havaya saldıkları kimyasallar sayesinde tehlikeyi paylaşıyor, yardıma muhtaç olanlara destek oluyor.

Ağaçlar yalnızca sessizce duran canlılar değildir; aksine, doğanın en karmaşık ve etkileyici topluluklarından birinin parçasıdırlar. Uzun yıllar süren bilimsel çalışmalar, insanlığın sezgisel olarak hissettiği bir gerçeği doğruluyor: Ormanlar, kendi içinde iletişim kuran, iş birliği yapan ve birlikte hayatta kalmayı amaçlayan canlı sistemlerdir.

Klasik Darwinci “herkes kendi başının çaresine bakar” anlayışının aksine, ağaçlar yalnız bireyler değildir. Toprağın birkaç santim altında, mikoriza adı verilen son derece ince mantar iplikleriyle birbirlerine bağlanırlar. Bu ağ, adeta ormanın sinir sistemi gibi çalışır.

Orman Ekolojisi Profesörü Dr. Suzanne Simard, yaptığı araştırmalarda sağlıklı bir ormanda neredeyse tüm ağaçların bu ağ sayesinde birbirine bağlı olduğunu ortaya koymuştur. Hatta yalnızca bir çay kaşığı orman toprağında kilometrelerce uzunlukta mantar ipliği bulunabilir.