"Yıkılmadım ama ayakta da sayılmam" diyenlerden misiniz? Languishing yaşıyor olabilirsiniz!

Bundan belki de 10 sene önce depresyon günlük yaşamımızda çok fazla kullandığımız bir kelime değildi. Hatta depresyonda olan kişiler bile çoğunlukla bunun farkında olmaz, olsa bile bunu kendine itiraf etmekte zorlanırdı. Depresyon bugün alıştığımız hatta belki de fazla alıştığımız bir kelime çünkü aslında depresyonda olmasak da işler biraz ters gidince hissettiğimiz acıyı hemen "depresyondayım" diyerek savunuveriyoruz.

Halbuki depresyon böyle gündelik olayların arkasına sıkıştırılacak kadar basit bir şey değil. Uzmanlar bu konuda sık sık uyarı yapıyor ancak popüler kültür depresyon mitini kullanmayı sevdiği için bu uyarılar görünür olamıyor. Depresyon bir ruhsal hastalık. İnsanların günlük işlerini yapmasını engelleyen, bazen yemek yemeyi unutmalarına neden olan, günlerce duş almadıkları günler geçirmelerine neden olabilen ciddi bir hastalık.

Hüzünlü hissetmenin tek tanımı depresyon gibi geliyor çoğumuza. Psikoloji ve psikiyatri 10 sene öncesinden daha popüler ama bunlara dair bilgimiz hala çok sınırlı. Duygularımızı ve bu duyguların hayatımızı sürüklediği durumları tanımlamak için kullanılan çok fazla terim var. Bunlardan biri de hayatla ilişki kuramadığımız, kendimizi depresyon kadar kötü hissetmediğimiz ama "iyiyim" de diyemediğimiz o zor zamanları açıklamak için kullanılan "Languishing" durumu...