Ölen kişiyi günahlarından arındırmak için yapılan ilginç günah yeme ritüeli
17, 18 ve 19. yüzyılda Galler, İngiltere ve İskoçya'da yaygın bir gelenek vardı; günah yemek. Bunu yapmak için cenazeye gelen günah yiyiciler, ölen kişinin göğsüne konan ve günahlarını emdiği düşünülen ekmeği yiyerek, merhumun günahlarını üstlenirdi.
Günah yeme ritüellerinin de toplumsal bir yönü vardı. Günah yiyiciler, ölen kişinin günahlarını emerek toplumu arındırmada ve sosyal düzeni korumada hayati bir rol oynadılar. Ritüelin uyum ve dengeyi yeniden sağladığına inanılırdı. Bu sayede ölenlerin günahları diğer tarafa geçer ve yaşayanlara zarar vermezdi.
Peki, günah yeme ritüeli nasıl olurdu? Kişinin vefatıyla beraber aile üyeleri, küçük bir miktar karşılığında günah yemesi için birini çağırırdı. Ölen kişinin göğsüne ekmek veya hamur işi konurdu ve bu yiyeceğin, merhumun itiraf edilmemiş ve devam eden günahlarını emdiğine inanılırdı. Günah yiyiciler ise bir tabureye oturup, kapıya dönük halde bu ekmekleri tüketirdi.
Günah yiyen, "Şimdi sana rahatlık ve huzur veriyorum, sevgili insan. Sokaklardan aşağı ya da çayırlarımıza gelmeyin ve senin huzurun için kendi ruhumu rehine veriyorum. Amin" derdi.
Bu tuhaf gelenek bireylerin ve toplulukların ölümün duygusal ve psikolojik etkisiyle başa çıkmaları için bir yol sunuyordu. Bu ritüeli gerçekleştiren kişiler ise genelde toplumdan dışlanırdı. Aslında günah yiyici denilen mesleği icra edenler; fakir veya alkolik insanlardan oluşuyordu. Yani hepsi, para için her şeyi yapabilirdi.
Toplumda üstlendikleri bu rol onları aşağı bir sınıfa ait yapıyordu. Kilise de onları hoş karşılamıyordu ve hayatlarını daima dikkatli olarak yaşamak zorundaydılar.
Zaman geçtikçe günah yeme ritüelleri azaldı ve giderek daha nadir hale geldi. Toplumlar modernleştikçe ve dini inançlar değiştikçe, uygulama yaygınlığını kaybetti.
Kaynak: All That Interesting ve History Of Yesterday
