Medyanın basketbol utancı
Fatih Altaylı, futboldaki tabloyla karşılaştırıp potadaki çarpık düzeni yazdı
HT GAZETE / FATİH ALTAYLI
Galatasaray’ın şampiyonluğu kazanabileceği bir maça çıkmayıp, şampiyonluk kupasını rakibine hediye etmesi bile basketbol medyasının gözünü açamadı...
Madem öyle biz açmaya çalışalım.
Basketbol, Türkiye’de futboldan sonra halkın ilgisi bakımından ikinci spor.
Son yıllarda kulüplerin ve şirket takımlarının yatırımları ile sponsorların harcamaları da bu ilgi doğrultusunda artıyor.
Artık basketbolda da neredeyse futbola yakın paralar harcanıyor. Şampiyonluk kovalayan büyük takımların bütçeleri, Süper Lig’deki pek çok futbol takımının bütçesinin üzerinde.
Ama tüm bu ilgiye ve yatırıma rağmen basketbolun medyadaki durumu “Rezalet”...
Bunu gazete sayfalarında yer bulması açısından söylemiyorum. Medyanın basketbolu ele alış, basketbola yaklaşım biçimindeki rezaletten söz ediyorum.
COACHLAR ELEŞTİRİLMEZ
Bugün Türkiye’nin önemli basketbol takımlarını çalıştıran ‘coach’lar neredeyse futbol teknik direktörleri kadar ücret alıyor.
Fenerbahçe’nin Obradoviç’e ödeği iddia edilen para, futbol takımının başındaki Ersun Yanal’ın aldığı ücretin iki misli.
Peki bunca ücret alan ve bunca harcamayla kurulmuş takımları yöneten bu coachlar yeterince eleştiriliyor mu?
Futbol teknik direktörleri yaptıkları en küçük hatada yerden yere vurulur, aldıkları tüm kararlar günlerce eleştiri bombardımanı altında kalırken; basketbol coachlarıyla ilgili tek bir satır yazılmaz.
Maçı kazanacak oyuncuyu 30 dakika bençte oturtan adam eleştirilmez. Hakkında tek satır olumsuz yazı göremezsiniz.
Ya da takıntıları nedeniyle maçın kaybedilmesine neden olan coachu kimse farketmez bile. Paralar uçar gider, kimse sesini çıkarmaz.
OYUNCULAR TARTIŞILMAZ
Futbolcuların özel yaşamı sürekli mercek altındadır. Yedikleri, içtikleri, gittikleri yer, her şey didik didik edilir. En ufak bir formsuzlukta bu durum gözlerine sokulur, taraftar tepkisi ile baş başa bırakılırlar. Basketbolcular ise bu şekilde asla gündeme gelmez. Aldıkları paranın karşılığını verip vermedikleri asla tartışılmaz. Formlarındaki düşüklük hiç konuşulmaz. Hala amatör sporcu muamelesi görmeye devam ederler.
HAKEMLER KONUŞULMAZ
Ve tabii hakemler.
Basketbolun yıllardır bitmek tükenmek bilmeyen yarasıdır hakemler.
Futbol hakemlerinin adını herkes ezbere bilir.
Klasman durumları sürekli takip edilir. En küçük bir hatalarında çarmıha gerilirler. Takım yönetimleriyle ilişkileri hep mercek altındadır. Taraftarlıkları sürekli sorgulanır.
Basketbol hakemlerinde ise asla böyle bir şey yoktur. Kafalarına göre takılırlar.
Hangi takımı yaktıkları, hangi hatalı kararlarla ligin seyrini değiştirdikleri hiç irdelenmez. Hiç bilinmez. Hangi yöneticilerle al takke ver külah oldukları, hangi sponsorlarla yakın durdukları falan da bilinmez, önemsenmez.
Yüzlerce milyon doların harcandığı bir ligi kafalarına göre yönlendirirler, kimse farkına varmaz.
Medya, futbol hakemlerinin detaylı çetelesini tutarken; basketbol hakemlerinin adı bile bilinmez. Hiçbir kararları tartışılmaz.
YORUMCULAR TARAFLIDIR
Basketbolun bir diğer rezaleti ise yorumculardır.
Basketbol yorumcuların bazıları hem federasyon hem de oyuncularla ahbap çavuş ilişkisi içindedir.
Büyük bölümünün menajerlik büroları vardır veya menajerlerle ilişki içindedirler.
Basketbol piyasasında yönlendirme yaparlar, oyuncu pazarlarlar. Yurt dışından getirilen oyunculara aracılık ederler.
Hal böyle olunca yorumlar da yaklaşımlar da taraflıdır. Kendilerine yakın oyuncuları korur kollarlar. Kendileri ile iş tutan yöneticilerin takımlarına toz kondurmazlar, federasyonla olan ilişkilerini onların lehinde kullanırlar.
GÖZDEN IRAK AVANTA-RANT
Tüm bu anlattıklarım bugün bir takımı yakar, yarın başka bir takımı. Aslında hepsini birden.
Ama kimse sesini çıkarmaz.
Basketbolda düzen böyle kurulmuştur. Gözden ırak bir avanta, bir rant düzeni sürer gider.