Vedat Muric'in zor hayatı...
Fenerbahçe'nin yeni transferi Vedat Muric, savaş ortamında geçen çocukluk yıllarında büyük zoruluklar yaşadı: "Annemden yemek istediğimde, verecek bir şeyi olmadığı için ağlıyordu. Soğan ekmekle kandırıyordu bizi, sonra yine acıkıyorduk yine soğan ekmek. Artık çaresizlikten ağlıyorlardı."
Spor Toto Süper Lig’de geçtiğimiz sezonun en dikkat çeken isimlerden biri Vedat Muric'ti... Ligin ikinci yarısında fırtına gibi esen Çaykur Rizespor’un başarısındaki baş mimarlardan biri olan Muriqi, sezonu 17 gol ve 8 asistle tamamladı.
Vedat Muric, 2014 yılından beri Türkiye’de forma giyiyor. Arnavutluk’un Teuta takımından 5 yıl önce Giresunspor’a gelen golcü futbolcu iki yıl sonra Gençlerbirliği’nde iki yılın ardından da Çaykur Rizespor’a transfer oldu.
Vücut yapısı nedeniyle kendisini Ibrahimovic’e benzettiğini söyleyen Muric’in en büyük hayali bir gün onun gibi olabilmek.
Muric zor bir hayat yaşadı... Babası 7 yaşındayken sahada kalp krizi geçirip hayatını kaybetti.
Kosova’daki savaşta apartmanlarının bodrumunda saklanmak zorunda kaldı. Daha sonra savaş ortamına ve baskılara dayanamayıp Arnavutluk’a kaçmak zorunda kaldı.
Babası hep onun futbolcu olmasını istiyordu ve bu amaç doğrultusunda devam etti. Arnavutluk’ta futbolcu olmak zor bir durumdu.
Menajerler onu ilk Eskişehirspor’a getirdi, denendi, ama olmadı. Sonra ise Giresun kapısı açıldı ve Muric’nin Türkiye macerası da başladı.
Kariyerini Arnavutluk'ta sürdürürken bir gün Türkiye’de futbol oynamak onun için bir hayaldi. Ve bu hayal gerçek oldu.
Şimdi ise "Çocukluğumdan beri hayalini kurduğum çubukluya kavuştuğum için mutluyum" dediği sarı-lacivertli formayla kariyerinde yeni bir sayfa açtı.
2016 YILINDAKİ RÖPORTAJINDAN...
Fenerbahçe'nin yeni transferi Vedat Muric, savaş ortamında geçen çocukluk yıllarında büyük zoruluklar yaşadı.
Sarı-lacivertli futbolcu Vedat Muric, Gençlerbirliği forması giyerken 2016 yılında verdiği röportajda Kosovalı bir çocuk olarak Kosova Savaşı'nda yaşadıklarını anlattı.
Savaş sırasında yaşadıklarını hatırlamak istemediği anılar olarak anlatan Muric, "Küçükken hatırladığım şeyler var. Evimizden başka yere göç etmek zorunda kaldık savaş bitene kadar. Ailecek gittik. Bir yerde 50-55 kişi kalıyorduk. Göç ettikten sonra sadece bir odada 50-55 kişi kalmaya başladık. Onun öncesinde iki gün şişelerin üzerinde bodrumda yattık." ifadelerini kullanmıştı.
O dönem günde 50 kişiye toplam sadece 2 litre süt verildiğini anlatan Muric, şunları kaydetmişti:
"Çocuğum o zamanlar, bir şeyler istiyoruz. Annemden yemek istediğimde, verecek bir şeyi olmadığı için ağlıyordu. Soğan ekmekle kandırıyordu bizi, sonra yine acıkıyorduk yine soğan ekmek.
Artık çaresizlikten ağlıyorlardı. Çay gönderiyorlardı, her aileye kaç kişi olursa olsun sabit şeyler veriliyordu. Ailemiz çayı şekersiz içip şekeri bize veriyordu. Hatırladıklarım bunlar.
O dönemden kalan çok kötü hatıralar. Televizyonda gördüğümüz Suriyelilerle aynıydık ki onların durumları daha vahim. O günlerden bugünlere gelmek umutsuz bir hayaldi. İnşallah daha iyi yerlere de geleceğim."
