Buenos Aires'ten otobüsle And'lara yolculuk
Neredeyse Güney Amerika kıtasının bir ucundan diğer ucuna doğru gidecektik.
Buenos Aires o kadar keyifli bir şehirdi ki Arjantin gibi büyük bir ülkeyi görmeme adeta mani oluyordu. Günlerimi tango gecelerinde (milongalar) geçirip sabah 3.5-4 gibi yeni çıkmış sıcak kuruvasan (medialunas) ve kahve ile günü tamamlıyordum. Daha doğrusu gün başlıyor ben ise uyumaya gidiyordum. Öğleden sonra kalkıyor yeniden şehrin kalabalığına karışıyordum.
Haftanın çeşitli günleri tango derslerine katılıyordum ya da tangodan ev arkadaşlarıyla program yapıyorduk. Evin dans salonu da vardı. Dünyanın çeşitli yerlerinden gelen tango bağımlılarının yaşadığı bir evde yaşıyordum. Evet ben de bir tango tutkunuydum. Varsa yoksa derdim milongalara gidip dans etmekti. Pek tatlı günlerdi.
Bir gün ev arkadaşlarımdan Lidia bana Mendoza'ya ve oradan da Şili'ye gitmek isteyip istemediğimi sordu. Avrupa'ya dönmeden önce biraz gezmek istiyordu. Ben Buenos Aires'teki halimden çok memnundum. Burayı bırakıp başka güzellikleri
görmek hiç aklımdan geçmiyordu. Sonunda beni kandırdı. Lidia'nın tango arkadaşı Avusturalyalı David de bize katıldı.
Arabayla uzun saatler yolculuk yapmaktan hep kaçmışımdır şimdi ise başıma otobüs yolculuğu çıkmıştı. Hem de doğru dürüst bilmediğim bir ülkede saatlerce yolculuk yapacaktım. Neredeyse Güney Amerika kıtasının bir ucundan diğer ucuna doğru gidecektik. Buenos Aires'ten Mendoza'ya otobüs yolculuğu 14-18 saat kadar sürüyor.
İstanbul trafiğine alışkın olsam da bu uzun otobüs yolculuğuna dayanabilecek miydim? Buenos Aires-Mendoza arası 1,050 km.
Lidia her şeyi düşünmüştü. Biletler alındı.
Yatak koltuk fiyatları 50-60 ABD doları civarındaydı.
Otobüs terminali Retiro'dan kalkacaktı. Arjantin her ne kadar büyüleyici bir ülke olsa da yoksulluk ve gelir adaletsizliği ciddi bir sorun. Şehrin dışındaki gettolardan hep bahsederler ama hiç gidilmesi tavsiye edilmezdi. Şehir içinde gezerken bile "Aman fotoğraf makineni çıkarma" tavsiyesini bol bol duymuşluğum vardı. İstanbullu biri olarak her daim tetikte olmak gerektiğini daha çok küçükken öğrenmenin faydasını burada gördüm.
Retiro terminalini hiç tavsiye etmedikleri için yakınından uzağından bile geçmemiştim. Ancak otobüse oradan binecektik. Neyseki 3 kişiydik ve herhangi bir sorunla karşılaşmadık. Otobüs iki katlıydı. Dışarıdan sıradan bir şehirlerarası otobüslere benziyordu. Otobüsün içi ise bambaşka bir dünya idi. 5 yıldızlı bir otele gelmiştik. İki katlı otobüsün üst katına çıktık. Koltuklar çok büyük ve konforluydu. Normal otobüslere göre koltuk sayısı azdı. Bizim dışımızda ise otobüste az kişi vardı.
Lidia uzun yolculuk yapacağımız için yatak olan koltuklardan aldığını söyledi. Koltuklar yatak oluyordu, her koltukta ekranlar vardı. Camdan Arjantin'in eşşiz güzellikteki doğal peysajını izleyerek unutulmaz bir yolculuğa çıktık. Uçakla 2 saatte gidebileceğimiz yol için otobüs yolculuğu değer mi diye sorarsanız, evet kesinlikle değer. Arjantin'i bir uçtan diğerine bu konforda görmek paha biçilemezdi. Akşam yemeği uçak yolculuklarındaki yemekleri aratmıyordu.
İlk kez böyle bir otobüse biniyordum. Güney Amerika'da hiç böyle bir yolculuk yapacağımı hayal etmemiştim. Bize servis yapan arkadaş da çok yardımcıydı. Buenos Aires'ten yola çıkıp Mendoza'ya giderken yollar çok sakin ve düzgündü. Akşam yemeğinden sonra biraz sohbet ettik ve sonra herkes kendi yatak koltuğunda uykuya geçti. Sabah olduğunda Arjantin manzarası eşliğinde kahvaltı ettik. Kahvaltıda ise Arjantin'in meşhur Alfajores ve "dulce de leche"si vardı.
