Z kuşağı sınıfta kaldı: Bilişsel becerileri ebeveynlerinden daha kötü

Michael Hopf’un güçlü bir tespiti vardır: Zor zamanlar güçlü insanlar yaratır, iyi zamanlar ise zayıf insanlar...

Bugün Z kuşağı ile ilgili yapılan haberlerin tümünü yukarıdaki cümle özetliyor gibi görünüyor. Kısıtlı imkanlarla büyüyen direnç dolu bir nesille, konfor alanını terk etmeden her şeye tek tıkla ulaşabilen 2000 sonrası nesil arasındaki fark tam da bu cümlede gizli gibi geliyor bana.

Eskiden sınırlı imkanlar hatta imkansızlıklar daha çok çalışmamıza sebep olurken ve bizi güçlendirirken, bugünün sınırsız dijital dünyası yeni nesli daha tembel, daha yorgun ve daha bunalımlı bir hale getirdi.

Belki de beynimizin büyümeye değil, kalbimizin ve irademizin o eski gücüne ihtiyacı var.

Kolaylık insanı güçsüzleştiriyor olabilir mi?

Yıllardır Prof Dr Acar Baltaş şunu anlatır: Konfor alanından yüksek performans çıkmaz. Çocuklarınıza sorumluluk verin. Cevher baskı altında mücevhere dönüşür. Aksi taktirde potansiyelinizin ne olduğunu asla bilemezsiniz. Kolay hayat insana potansiyelini gerçekleştirmesi için imkan tanımaz. Bu yüzden zor koşullarda yetişen çocuklar, azimle çalışanlar, dert sahibi olup pek çok engeli aşmak zorunda kalanlar, dezavantajlı olanlar, çalışarak okumak zorunda olanlar, sahip oldukları için bedel ödeyenler problem çözme ve mücadele etme becerilerini artırırlar. Ümitlerini ve heveslerini kıran tüm olumsuzlukları yenerler ve bir mücevhere dönüşürler.